The start of a sustainable wardrobe

Okay, I made this kind of deal with myself and since I’m a woman of my word, there is no other way than to go thru with this. Because it feels like the right thing to do. I told myself that it’s time to really think about my material belongings, especially fast fashion and to work towards a more sustainable wardrobe. I just want to say that don’t see myself as an ethical, sustainable blogger, but if we want to see change in the world, we all have to start somewhere and for me that start is a die-hard fashionista wardrobe full of items from well known brands like Zara, H&M, Mango, … This used to be me.

Since all start is difficult and I do have a lot of insecurities on this topic, I want to share my story. Fashion has always been an outlet for me and I don’t see that changing, but I do believe it’s possible to do this in a more ethical and sustainable way – which I hope will also lead to more saving?

Past

Constantly thinking about the path I’ve been walking is a waste of time to be honest. I think it’s now more about letting go and looking at the way that’s ahead. Guilt has been my main state of mind these past weeks. Every time I opened my closet and looked at what was hanging in there I felt bad about the suffering my clothes have inflicted on this planet and the people who made them. But my past ignorance can’t be punished, so I decided to not let it haunt me any longer.

Present

The items I own that came from fast fashion brands are staying for the time they last. It wouldn’t be very sustainable to part with them just for the principle of it. These items are my current style, so cherishing them for their lifetime makes it kind of sustainable I guess.

Future

I did make a certain commitment to myself, to keep focussing on sustainable fashion and a sustainable lifestyle. I will do this by buying from ethical and sustainable fashion brands, recycling and second-hand shopping, but I cannot promise I’ll never buy from a fast fashion brand ever again. I think when it’s a conscious buy it can be seen as sustainable (please don’t shoot me for this). I don’t want to support the louche industry that’s behind it and all the suffering, but I do believe that a fast fashion piece of clothing can be sustainable as well. I still have items in my closet from H&M that are almost 10 years old now and are still going strong…

For me, sustainable fashion is about stopping and think about what I’m buying rather than following trends and over consuming. I’m still a materialist and I don’t see that changing anytime soon, but I don’t want to be a consumer that doesn’t care for our planet. So yeah, I have to start somewhere.


Oké, ik heb met mezelf een afspraak gemaakt en aangezien ik nogal ‘een vrouw van mijn woord ben‘ kan ik niet anders dan deze weg te blijven volgen. Omdat het juist aanvoelt. Ik heb mij voorgenomen om doordachter om te gaan met materiële zaken, voornamelijk fashion items en zo te werken naar een more sustainable wardrobe. Ik beweer niet dat ik een ethical, sustainable blogger ben, maar als we verandering willen zien in de wereld, moet iedereen ergens starten en bij mij is dat starten vanuit een die-hard fashionista kleerkast vol met items uit bekende fast fashion ketens zoals Zara, H&M, Mango,… Ja, dat is nu eenmaal wie ik was.

Net omdat alle begin moeilijk is en er heel wat onzekerheden mee gepaard gaan, wil ik mijn verhaal hier delen. De modekriebels zijn er altijd al geweest en zullen ook altijd blijven, maar dit kan ook op een manier die ethisch en ecologisch verantwoord is – en ook mijn liquide middelen in juiste banen leidt.

Verleden

Blijven stilstaan bij de weg die ik in het verleden afgelegd heb is tijdverspilling. Het gaat nu om leren loslaten en te kijken naar de weg voor ons. Schuldgevoel is een emotie die me een tijdje gevolgd heeft wanneer ik mijn kleerkast opendeed en stilstond bij al het leed dat mijn kledingstukken veroorzaakt hebben in andere delen van de wereld, andere vrouwen hun leven. Maar onwetendheid kan niet gestraft worden, dus kwel ik mezelf er ook niet langer mee.

Heden

De fast fashion items die ik heb zijn er nu eenmaal en het zou ook niet duurzaam zijn om er nu van af te willen zijn omdat ze niet ethisch verantwoord gemaakt zijn. Ze zijn nu eenmaal gemaakt. Het zou een beetje zijn als het vlees van een koe die reeds geslacht is in de vuilbak gooien, onrespectvol en verspilling. Deze items zijn wat ik heb en waar ik mee verder kan. Door ze net duurzaam te behandelen en de liefde voor deze items te hervinden, kan ik er ook het maximum uit halen zodat het geen verspilling is geweest.

Toekomst

Wat ik me wel voorgenomen heb, is om me te blijven focussen op een duurzame garderobe en dit kan op verschillende manieren; door ethical en sustainable fashion te gaan aanschaffen, door te recyclen en dus tweedehands te winkelen, maar in mijn ogen ook nog door evt. fast fashion te kopen wanneer het een doordachte aankoop is (ethical bloggers, please don’t shoot me for this). Hoewel ik de louche praktijken in de fast fashion helemaal niet wil steunen, geloof ik wel dat een item van een keten ook duurzaam kan zijn. Er zijn items van H&M die ik ondertussen al bijna 10 jaar heb en nog steeds op en top zijn…

Bon, het gaat vooral om het stoppen, stilstaan en nadenken in en over ons koopgedrag en materialisme. Ik ben nog steeds een materialist, zal wellicht ook niet snel veranderen, maar ik wil niet ondoordacht shoppen en op die manier onze wereld mee naar de kl*ten helpen. Dusja, we starten ergens, op een licht vervuild pad.

Photo by Kendal James on Unsplash

2 thoughts on “The start of a sustainable wardrobe

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s